Bogdan, Bohdan
hebrajskie Elchanan - Bóg jest łaskawy; łacńskie Adeodatus - dany od Boga; tak nazwał swego nieślubnego syna Augustyn z Hippony; łacińskie Deusdedit - Bóg dał; łacińskie Deodatus - oddany Bogu. Imię męskie popularne w krajach słowiańskich i w Rumunii; nosili to imię pierwsi wojewodowie wołoscy, nawet cały kraj nazywano w późnym średniowieczu Bogdania albo po prostu Bogdan.BOGDAN - sam wesoły i takież lubi towarzystwo. Często czas przecieka mu przez palce. Lubi rządzić, dowodzić. W pracy... hm, chociaż myśli ściśle i często poświęca się pracy naukowej. Kocha niezbyt głęboko, solidniejszy w przyjaźni. Często niepotrzebnie ryzykuje. Wygadany i kpiarz. Czasem bufoniasty i bardzo uparty!
Forma żeńska: BOHDANA, BOHDANA, BOGNA.
Skróty i zdrobnienia: Bogdanek, Bodek, Bopdzio, Bohdanek, Bogdanka, Bogna, Bohdanka.
W innych językach: hebr., łac., gre. - jak wyżej.
Imieniny: 19.III. 17.VII. 10.VIII. 09.X. (Bogdana); 06.II. 31.VIII. 02.IX. (Bohdana); 06.II. (Bogdany); 06.II. 02.XI. (Bohdany); 20.VI. 23.VII. (Bogny).