Benedykt
łacińskie benedictus - błogosławiony, od benedico - mówić o kimś dobrze, wyrażać się życzliwie, chwalić kogoś. Imię męskie rozpowszechnione od czasów Benedykta z Nursji, założyciela zakonu i opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino (529r.)Forma żeńska: BENEDYKTA, BENITA.
Skróty i zdrobnienia: Benek, Beniek, Benio, Benka.
W innych językach: łac. Benedictus; niem. Benedictus, benedikt; ang. Benedict; wł. Benedetto, Benito; fr. Benoit.
Z imieniem Benedykt są związane następujące przysłowia:
- Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie, Marek ze lnem, a Filip tatarkę wywiedzie.
- Jak po Benedykcie ciepło, To i w lecie będzie piekło.
Imieniny: 12.I. 12.II. 11, 21.III. 04,16.IV. 07,11.V. 07, 11, 16, 21.VII. (Benedykta); 06.V. (Benedykty).