Anna
hebrajskie channah - wdzięk, łaska; greckie charis - stąd Charyty , łacińskie Gracje - gracja. Imię żeńskie występujące w Starym i Nowym testamencie, popularne w wielu krajach.ANNA - Pełna powabu i dobroci pełna. Inteligentna i energiczna. Zdobywa wyróżnienia. Kocha cały świat, ale stała w miłości. Lubi spokój i delikatność, wielbicielka piękna pod każdą postacią. Lubi podróże, ale i życie w gronie rodzinnym. Ma wrodzone poczucie radości, chociaż czasem lubi sobie popłakać!
Formy męskiej brak.
Przekształcenia: Hanna, Aneta.
Zdrobnienia: Anka, Ania, Anusia, Anula, Andzia, Nusia, Nita; fr.- Nana, Nineta; ang. - Nan, Nancy.
W innych językach: niem. Anna; ang., fr. - Anne; wł. Anna.
Z imieniem tym związane są następujące przysłowia:
- Nie jedna panna ma na imię Anna.
- Od świętej Anki zimne poranki.
- święta Hanna - to już jesienna panna.
Imieniny: 26.Vii. (Anny); 05,29.I. (Hanny)